Ze putten uit het grote arsenaal aan mogelijkheden van theatrale verbeelding om ons een basaal oraal begrip van de Mandarijnse taal bij te brengen, net genoeg om het verhaal te begrijpen dat zich gaandeweg ontvouwt: een verhaal - doorspekt van sluimerende problemen en onopgeloste dilemma’s, die voortkomen uit de vervlochten persoonlijke geschiedenissen van de performers.

Een familie onder grote druk, vijf mensen wiens levens onvoorwaardelijk verbonden zijn, worden geconfronteerd met de vraag: ‘waar ging het mis met ons?’ en doen een beroep op het publiek om getuige te zijn van het proces waarin ze de ongemakkelijke waarheid ontwarren. Elke performer heeft een grote drang om zich uit te spreken en zijn of haar versie van het verhaal te vertellen. Het is aan de toeschouwer om te beslissen wie hun sympathie krijgt.

C'est du chinois gaat in essentie over communicatie. Communicatie die eigenlijk onmogelijk is, maar die door de gezamenlijke inspanning van spelers en de toeschouwers toch tot stand komt. Beginnend vanaf nul creëren ze iets samen – de mogelijkheid van een persoonlijke kennismaking, van een indringende ontmoeting.

Op vr 7 en za 8 mei toonde Edit Kaldor work-in-progress van C'est du Chinois in de Krijn Boon Studio in de Rotterdamse Schouwburg. De voorstelling ging op 3 juni in première op het Alkantara Festival in Portugal en maakt vanaf augustus een tournee langs Nederlandse theaters. Van za 25 t/m ma 27 september is C'est du chinois te zien tijdens de Internationale Keuze van de Rotterdamse Schouwburg.

Edit Kaldor maakt voorstellingen waarin ze de grenzen van de theaterconventies aftast. In C'est du Chinois spelen taal en communiceren een heel bijzondere rol. Gaat het de vijf Chinese performers lukken ons hun persoonlijke, intieme verhalen over te brengen? Aan de andere kant, zullen wij goede toeschouwers zijn die hún taal en gebaren kunnen begrijpen?

Mandarijn gesproken, language no problem

Sounds like Chinese
When learning another language, you open the door to another world. The father raises a can to his mouth, saying: “I - drink - beer”. The audience tries to understand him and tries to remember the words he uses. He is engaged in a Mandarin Chinese course, provided by five Chinese people who use the course to be able to stay in the West. Afterwards, not all things sound like Chinese anymore. Theatre artist Edit Kaldor, Hungarian from origin, is fascinated by communication that is actually impossible, but is nevertheless achieved due to the mutual efforts of actors and audience.
-performed in Mandarin, language no problem-